U bent hier

Opzetten van een kwaliteitssysteem in een huisartsenpraktijk

Vooraf

De term kwaliteitssysteem is de verzamelnaam voor alle afspraken die binnen en buiten de praktijk zijn gemaakt om op georganiseerde en zorgvuldige wijze te kunnen werken en verantwoorde zorg te kunnen verlenen. Dit vraagt om praktijkorganisatorische werkafspraken, overeenkomsten en medisch-inhoudelijke protocollen, maar ook om bijvoorbeeld registraties van verbeter-maatregelen en kwaliteitsdoelen. Veel van deze activiteiten zijn geborgd in het vakmanschap en de deskundigheid van de huisarts, medewerker en eigenaar van de huisartsenvoorziening. Vooral bij risicovolle onderdelen van de zorg, de organisatie en voor het monitoren van kwaliteits-, beleids- en verbetermaatregelen is vaak behoefte aan ondersteuning.

 

Animatie: hoe zet ik een kwaliteitssysteem op?

 

Het NHG helpt u met een stappenplan voor het opzetten en onderhouden van een kwaliteitssysteem in uw huisartsenpraktijk.

Hulp nodig? Er is een NHG-helpdesk beschikbaar!

Stappenplan ‘Opzetten Kwaliteitssysteem in een huisartsenpraktijk’

1. Creëer de randvoorwaarden (inclusief nieuw kwaliteitsjaarverslag)

Praktijkorganisatorische randvoorwaarden

Om te komen tot een adequaat kwaliteitssysteem zijn een aantal praktijkorganisatorische randvoorwaarden nodig. Het gaat om zaken die voorwaardelijk zijn voor een optimale taakuitoefening van alle praktijkmedewerkers en nodig zijn om het primaire proces soepel te laten verlopen.

1.1 Beleidsplan en jaarverslag

Beleidsplan

Een beleidsplan helpt met het prioriteren en plannen van kwaliteitsverbeteringen en het maken van keuzes in de praktijkorganisatie. Tevens is het beleidsplan uitgangspunt voor het evalueren van de plannen, de projecten en de resultaten, zoals samen te vatten in het jaarverslag.

Lees meer>

NIEUW!!  Kwaliteitsjaarverslag 

Met een kwaliteitsjaarverslag of kwaliteitsparagraaf in je jaarverslag geef je eenvoudig en doeltreffend inzicht in het kwaliteitsbeleid van jezelf en je organisatie. Een kwaliteitsjaarverslag is geen papieren tijger, maar een beknopt verslag van één of twee A4’tjes dat overzichtelijk is voor je patiënten en andere belanghebbenden, en dat ook handig is voor je eigen medewerkers. Het NHG helpt met een format.

1.2 Governance

Om goede zorg te kunnen leveren is goed bestuur van en intern toezicht op een zorginstelling belangrijk. Praktijkhouders en directies van dienstenstructuren en zorggroepen zijn daarom aan meer regelgeving gebonden dan bijvoorbeeld hidha's en waarnemend huisartsen. Zo zouden praktijkhouders op basis van de Wet toelating zorginstellingen (WTZi) elk jaar verantwoording moeten afleggen over de manier waarop zij het geld uit de Zorgverzekeringswet (Zvw) besteden. Doorgaans voldoet voor huisartsenpraktijken, gezien de gemiddelde omvang, een accountantsverklaring (tenzij er 50 of meer mensen werkzaam zijn).

De Mededingingswet (Mw) verbiedt praktijkhouders om te onderhandelen over de prijs of concurrentiegevoelige informatie uit te wisselen. Elke zorginstelling met een WTZi-toelating is wettelijk verplicht om een Raad van Toezicht te hebben die onafhankelijk werkt van het bestuur/directie.

Een kwaliteits- en beleidsmanagementsysteem (KMS) is een hulpmiddel voor het management en de directie van een huisartsenvoorziening om processen te beheersen en om de kwaliteit van de organisatie op systematische wijze te sturen.

Wettelijke verankering
  • Wkkgz
  • WTZi
  • WBTR
  • Zvw
  • Mw
Beschikbare ondersteuning:

 

1.3 Middelen en materialen

Middelen en materialen

Een medisch hulpmiddel is elk instrument, apparaat, software, implantaat of ander artikel bestemd voor specifieke medische doeleinden: om ziekte, letsel of beperking op te sporen, te behandelen, te monitoren of te verlichten of om ziekte te voorkomen.
Binnen de term medische hulpmiddelen maakt men onderscheid tussen gebruiksmiddelen, zoals een reflexhamer en onderzoeksbank, en verbruiksmiddelen voor eenmalig gebruik, zoals tongspatels, infuusnaalden, verbandmiddelen en andere disposables.

Beschikbare ondersteuning:

 

1.4 Gebouw en inrichting

Het is belangrijk dat het gebouw waarin de huisartsenvoorziening is gevestigd in de buurt van haar patiëntengroep staat en dat de voorzieningen minimaal voldoende zijn voor het leveren van het basisaanbod huisartsenzorg. Daarbij verdient de toegang voor patiënten met beperkingen aandacht, net als het bieden van bescherming bij het bespreken en verwerken van privacygevoelige informatie.

Wettelijke verankering:
  • Wkkgz 
  • Bouwbesluit
  • WBP / AVG
Beschikbare ondersteuning:

 

1.5 Personeel

De formatie en de vereiste competenties van de (tijdelijke) medewerkers, zoals huisartsen, praktijkverpleegkundigen, praktijkondersteuners, praktijkassistentes en stagiaires (in-opleiding) volgt uit de zorgbehoefte en het door de huisartsvoorziening vastgestelde zorgaanbod, en is voldoende om verantwoorde zorg te kunnen verlenen.

Huisartsen kunnen medische handelingen aan andere medewerkers binnen de huisartsenvoorziening delegeren, mits dit zorgvuldig gebeurt. Dat kan door medewerkers specifieke kennis en vaardigheden bij te brengen, heldere protocollen te hanteren en geregeld te checken of de medewerkers bekwaam zijn, de protocollen goed werkbaar vinden en juist toepassen.

Om de taken, verantwoordelijkheden, bevoegd- en bekwaamheden goed af te stemmen zijn structureel overleg, individuele functioneringsgesprekken en een personeelsdossier nodig.

Ook heeft elke huisartsenvoorziening de verantwoordelijkheid om te zorgen voor een veiligewerkomgeving (ARBO).

Wettelijke verankering:
  • Wet BIG
  • Wkkgz
  • WGBO
  • ARBO-wet
Beschikbare ondersteuning:

 

1.6 Privacy & gegevensbeheer

De huisartsenvoorziening beheert het elektronisch dossier van de patiënt en zorgt dat dit zodanig geordend en up-to-date blijft gericht op continuïteit van zorg en dat eenvoudige en doeltreffende uitwisseling mogelijk is met andere zorgverleners die bij de behandeling en zorg van de patiënt betrokken zijn. Daarbij is borging van de privacy en beveiliging van de persoonsgegevens van patiënten belangrijk.

De nieuwe privacywet: de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG, ingangsdatum 25 mei 2018) stelt een aantal aanvullende eisen ten opzichte van de Wet bescherming persoonsgegevens(Wbp). Deze nieuwe verplichtingen zijn er vooral op gericht om:

  • Gegevens beter te beveiligen;
  • Patiënten meer controle te geven over hun gegevens;
  • Te stimuleren gericht beleid te maken op het gebruik en de verwerking van persoonsgegevens.
Wettelijke verankering:
  • WGBO
  • WBP / AVG (per 25-5-2018)
  • NEN 7510/7512/7513
Beschikbare ondersteuning:

 

1.7 Financieel beheer & planning

Bij een professionele praktijk hoort een gezonde bedrijfsvoering met aandacht voor de financiële en administratieve aspecten van de praktijkvoering. Het bestuur moet ervoor zorgen dat financiën goed beheerd worden en dat de zorg die de huisartsenvoorziening levert op de juiste manier gedeclareerd wordt.

Wettelijke verankering:
  • Zvw
  • WMG
  • WGBO
Beschikbare ondersteuning:

2. Het primaire proces

Het primaire proces

Het primaire proces staat centraal in het kwaliteitsproces. Het is de fase waarin de zorg wordt verleend. Oftewel alles wat er gebeurt tijdens spreekuren en visites, telefonische contacten van patiënten met de praktijkassistentes en overleg met anderen over individuele zorg. Het primaire proces wordt vaak onderverdeeld in ‘Ontvangst en triage’, het ‘Professioneel handelen’ en ‘Evaluatie en nazorg’.

 

2.1 Ontvangst en Triage

Toegang tot de zorg

Uw bereik- en beschikbaarheid voor zorgvragen van uw patiënten regelt u onder meer door een goede toegankelijkheid van uw praktijk. Daarbij zijn de volgende zaken kritisch:

  • (Telefonische) bereikbaarheid bij spoedgevallen: in geval van spoed moet een patiënt binnen 30 seconden een medisch deskundig persoon aan de telefoon krijgen.
  • Beschikbaarheid van noodzakelijke hulpverleners in de praktijk;
  • Fysieke bereikbaarheid praktijkgebouw/spreekkamer:
    • voor mensen met een beperking;
    • voor brancards om patiënten het pand uit te kunnen vervoeren (van belang voor ambulancemedewerkers).

Dit moet leiden tot laagdrempelige toegang van generalistische goede medische zorg dichtbij huis, 24 uur per dag en 7 dagen in de week, afgestemd op de behoeften van allerlei groepen patiënten in het eigen zorggebied.

Beschikbare ondersteuning:

Triage

Om triage juist en verantwoord te laten verlopen is het nodig dat uw praktijk:

  • Heeft nagedacht hoe de triage in de praktijk moet verlopen en dit heeft vastgelegd en besproken met de praktijkassistente(s);
  • Aangeeft hoe hulpvragen moeten worden afgehandeld;
  • Duidelijkheid geeft over wie wat mag doen bij de afhandeling van ontvangen vragen (bevoegdheidsverdeling) en hoe overleg met de huisarts mogelijk is;
  • Er voor zorgt dat voldoende gekwalificeerd personeel beschikbaar is;
  • Er voor zorgt dat degenen die de triage uitvoeren de hulpvraag en de afhandeling registreren;
  • Er voor zorgt dat de huisarts toezicht houdt op de zelfstandig afgehandelde gesprekken door de praktijkmedewerkers.

Een juiste inschatting van de urgentie van de hulpvraag van de patiënt of zijn vertegenwoordiger is nodig om binnen het kader van beschikbaarheid van mensen en middelen in de praktijk de juiste zorg op het juiste moment te geven. Omdat triage een professionele en risicovolle handeling betreft, is hiervoor periodiek onderhoud en borging van kennis, mensen en middelen nodig.

Beschikbare ondersteuning:

Praktijkinformatie

Dit betreft informatie over de beschikbaarheid en bereikbaarheid van de praktijk, in een vorm die past bij de eigen patiënten(populatie) en die goed toegankelijk is. Het betreft een combinatie van digitale communicatie (eigen website of verwijzing naar betrouwbare websites van derden), schriftelijke communicatie in de wachtkamer (folders, informatiescherm) en mondelinge communicatie.

Beschikbare ondersteuning:

 

2.2 Professioneel handelen

Gebruik (NHG-)standaarden en richtlijnen

De zorgverlener wordt geacht te handelen in overeenstemming met de op hen rustende verantwoordelijkheid; (1) volgens de normen, wet- en regelgeving en wetenschappelijke inzichten zoals neergelegd in richtlijnen en protocollen van de beroepsgroep, of (2) hiervan gemotiveerd afwijkend op basis van specifieke situaties van de patiënt, en (3) handelen met de ervaring van een redelijk bekwaam arts van gelijke medische categorie, in gelijke omstandigheden en met middelen die in redelijke verhouding staan tot het concreet behandelingsdoel.

Professionele standaard:
Richtlijnen en gedragscodes met hoge relevantie voor de huisartsenvoorziening:
Wettelijke verankering:
  • Wkkgz
  • WGBO
Beschikbare ondersteuning:

Diagnostiek

Diagnostiek is een belangrijk hulpmiddel om verantwoorde zorg aan patiënten te leveren. Het is belangrijk daarbij de kwaliteit en veiligheid van het hele proces te monitoren: van (de juiste indicatie voor) de aanvraag (middels LESA Rationeel aanvragen laboratoriumdiagnostiek), de uitvoering, het verwerken en beoordelen van de uitslag tot het bespreken en opvolgen met de patiënt.

Veel zorgverleners en schakels zijn betrokken bij het aanvragen, uitvoeren en verwerken van diagnostiek. Daarom is het zinvol duidelijke afspraken binnen uw huisartsenvoorziening te maken, wie wat doet en wie waarvoor verantwoordelijk is. (voorbeeld-protocol risicoscan laboratoriumdiagnostiek in de huisartsenpraktijk) Een goede methode om binnen uw huisartsenvoorziening gerichte verbeteracties rondom het aanvragen van diagnostiek in gang te zetten is het organiseren van een groepsbespreking of een diagnostisch toetsoverleg (DTO) (Handleiding voor de opzet en uitvoering van een DTO).

Behandeling

Behandeling van alle gezondheids- of ziektegerelateerde problemen en klachten vindt plaats op basis van de professionele standaard en voor zover onderdeel van het basis- en aanvullend aanbod van de huisartsenzorg. Zowel tijdens diagnostiek als behandeling brengen bepaalde behandelingen een risico voor de patiënt met zich mee. Deze handelingen zijn voorbehouden aan daartoe bevoegde en bekwame medewerkers (NHG-themapagina Delegeren medische handelingen).

Professionele standaard:
Wettelijke verankering:
  • Wkkgz
  • WGBO
  • Wet BIG
Beschikbare ondersteuning:

Medicatievoorschrift

Het voorschrijven van medicatie, afstemming over medicatie tussen zorgverleners en de overdracht van medicatiegegevens aan andere zorgverleners vormen een belangrijk veiligheidsrisico voor de patiënt. Essentieel voor een veilig medicatieproces zijn: goede samenwerking en afspraken tussen patiënt, arts, apotheker, zorgmedewerker en zorgorganisatie, en een actueel medicatieoverzicht inclusief de door andere zorgverleners voorgeschreven medicatie.

Het maken van herhaalreceptuur is van oudsher gedelegeerd aan de praktijkassistente. De huisarts is verantwoordelijk voor het leveren van goede en veilige zorg.

Het farmacotherapeutisch beleid uit de NHG-Standaarden en de NHG-Behandelrichtlijnen is geïntegreerd in het NHG-Formularium. Voorschrijven met behulp van het NHG-Formularium bevordert de kwaliteit én doelmatigheid in het voorschrijven van geneesmiddelen.

Professionele standaard:
Wettelijke verankering:
  • Geneesmiddelenwet
  • Opiumwet
  • Wet BIG
Beschikbare ondersteuning:

Patiëntenvoorlichting

Patiëntenvoorlichting splitst zich op in zowel voorlichting over de organisatie van uw huisartsen-voorziening (zie Praktijkinformatie onder 2.1 Ontvangst en Triage), als het verstrekken van informatie over klachten, aandoeningen en adviezen voor, tijdens of na het contact met de huisarts of medewerker.

Patiënten kunnen zelf of samen met medewerkers binnen de huisartsenvoorziening aan de slag met betrouwbare informatie over hun probleem of aandoening. Dit kan vóór, tijdens of na het consult. Ook kan informatie worden verstrekt om patiënten in staat te stellen het voorgestelde beleid, alternatieven en de betrokken risico’s te begrijpen en hierin zelf keuzes te maken.

Professionele standaard:
Wettelijke verankering:
  • Wkkgz
  • WGBO
Beschikbare ondersteuning:

Patiëntgerichtheid

Tijdens alle patiëntencontacten is het belangrijk om de persoon die de klacht presenteert centraal te stellen in plaats van alleen oog te hebben voor de klacht of aandoening. Zorg die aansluit op de behoeften, context en mogelijkheden van de patiënt begint met een open houding, begrijpelijke communicatie en toepasbare adviezen.

Beschikbare ondersteuning:

Patiëntveiligheid

Het is belangrijk om onbedoelde fouten in het zorgproces (incidenten) en uitingen van patiënten over onplezierige ervaringen (klachten) serieus te nemen. Ze kunnen structurele verbeterpunten in beeld brengen, tot meer begrip van patiënten leiden en in de toekomst grotere fouten en klachten voorkomen.
Onbedoelde fouten maken is menselijk en berust vaak op vermijdbare en onlogische stappen in de organisatie van uw praktijk of huisartsenpost. Samen kijken naar en leren van fouten, maar ook het inschatten van risico’s maken de zorg voor uw patiënten veiliger. Daarvoor kijkt u naar wat er (bijna) fout ging, en schat u in wat er fout kán gaan.

Wettelijke verankering:
  • Wkkgz
Beschikbare ondersteuning:

Samenwerking met andere zorgverleners

Samenwerking met en overdracht aan andere zorgverleners verbeteren de continuïteit en de kwaliteit van de zorg. Hierbij wordt rekening gehouden met de wensen van de patiënt binnen redelijke grenzen.

Structureel overleg kan een goede samenwerking stimuleren tussen alle zorgverleners die bij de zorg betrokken zijn.

Professionele standaard:
Wettelijke verankering:
  • Wkkgz
Beschikbare ondersteuning:

 

2.3 Evaluatie van de zorg en nazorg

Evaluatie van het contact

De zorgverlener die het contact met de patiënt afsluit, controleert bij de patiënt of de geboden zorg aan zijn vraag heeft voldaan. Als de patiënt vindt dat dit niet of onvoldoende het geval is, gaat de zorgverlener samen met de patiënt na of daar alsnog aan tegemoet kan worden gekomen, passend binnen het aanbod.

Bij afsluiting van een contact spreekt de zorgverlener met de patiënt af wat zij doen als achteraf blijkt dat het probleem van de patiënt niet of onvoldoende is opgelost. Bij een onverwacht verloop van een zorgvraag of wanneer een eerste beoordeling en/of diagnose duidelijk afwijkt van die bij een vervolgcontact, informeren de betrokken zorgverleners elkaar daarover.

Professionele standaard:
  • NHG-standaarden
  • NHG-behandelrichtlijnen
Wettelijke verankering:
  • Wkkgz
  • WGBO
Beschikbare ondersteuning:

Opvang van onvrede en klachten

Het is belangrijk dat patiënten die de zorgverlening in een huisartsenvoorziening als onprettig hebben ervaren, hun onvrede of klacht makkelijk kunnen bespreken. Ook is het belangrijk dat zorgverleners open staan voor het signaleren van onvrede en het bespreken van klachten. Een laagdrempelige klachtenregeling draagt bij aan het (herstel van) vertrouwen van de patiënt in de huisartsenvoorziening of een specifieke medewerker. Slaagt deze opzet niet, dan is bemiddeling door een onafhankelijke klachtenfunctionaris mogelijk. Deze helpt zowel de zorgverlener als de patiënt een oplossing te vinden. Lukt dit ook niet en komt uit de klacht een geschil voort, dan kan voor bemiddeling en eventueel een bindend oordeel worden doorverwezen naar een landelijke en erkende geschilleninstantie.

Professionele standaard:
Wettelijke verankering:
  • Wkkgz
Beschikbare ondersteuning:

Continuïteit en overdracht

Wordt de behandelrelatie tussen de huisartsenvoorziening en de patiënt beëindigd? Dan spant de praktijk zich in om het medische dossier zorgvuldig over te dragen ten bate van een goede voortgang van de zorgverlening. De praktijk mag verwachten dat de patiënt hier ook aan meewerkt.

Professionele standaard
Wettelijke verankering
  • Wkkgz
  • WGBO
Beschikbare ondersteuning:

3. Informatie verzamelen

Informatie verzamelen

Wilt u weten waar uw praktijk goed in is, maar ook waar het beter kan? Verzamel dan objectieve gegevens die de basis vormen voor kwaliteitsmeting (indicatoren) in uw praktijk en vergelijk deze met andere praktijken (benchmark).

Laat alle medewerkers in de praktijk actief op zoek gaan naar verbeterpunten. Dit levert betrokkenheid en discussie op.

Met een risicoanalyse-instrument kunt u globaal inventariseren wat de grootste risico's en knelpunten zijn voor uw patiënten of medewerkers in het zorgproces van uw praktijk. Doe dit met het team. U kunt daarbij als basis per onderwerp de volgende vragen gebruiken:

  • Wat is er al geregeld en hoe groot is de kans dat het misgaat?
  • Wat kan gedaan worden om te voorkomen dat het misgaat?

 

3.1 Zorguitkomsten (o.a. indicatoren)

Kwaliteitsindicatoren zijn meetbare elementen van de zorgverlening die een aanwijzing geven over de kwaliteit ervan en hebben een signaleringsfunctie: ze geven geen directe maat voor kwaliteit, maar wijzen op bepaalde prestatieaspecten en kunnen aanleiding geven tot nader onderzoek. Gangbaar is de indeling in structuur-, proces- en uitkomstindicatoren.

Beschikbare ondersteuning:
Professionele standaard:
Wettelijke verankering:
  • Wkkgz

 

3.2 Ervaringen patiënten 

De mening en het perspectief van de patiënt zijn belangrijk voor kwaliteitsmeting en -verbetering van de praktijk. Dit kan zowel in de vorm van een enquête als met interactieve methoden zoals een patiënteninterview, -panel of -raad.

Beschikbare ondersteuning:

 

3.3 Ervaringen medewerkers 

Het is zinvol, maar niet wettelijk verplicht om regelmatig de medewerkers te bevragen en terugkoppeling te geven over de tevredenheid over hun werksituatie, arbeidsomstandigheden, betrokkenheid, motivatie, loyaliteit, gevoel van veiligheid en het effect daarvan op de werksfeer, verloop, verzuim, effectiviteit, efficiëntie, klantgerichtheid en productiviteit. Zorg ook voor een procedure om klachten van medewerkers op te vangen en af te handelen. Tevreden medewerkers hebben een positieve invloed op de kwaliteit van de patiëntenzorg. 

Wél wettelijk verplicht is het uitvoeren van een risico-inventarisatie & -evaluatie (RI&E). Hiermee brengt u de veiligheids- en gezondheidsrisico's van uw medewerkers in kaart, evalueert u gevaren en risico’s en verwerkt deze in een plan van aanpak.

Beschikbare ondersteuning:
Wettelijke verankering:
  • Arbowet

 

3.4 Risico-inventarisatie en analyse

Een risicoscan en -analyse is bedoeld om globaal te inventariseren wat de grootste risico's en knelpunten zijn voor uw patiënten in het zorgproces van de huisartsenvoorziening. Enkele vragen daarbij zijn: ‘Wat kan er misgaan en hoe ernstig is dat? Wat is er al geregeld en hoe groot is de kans dat het misgaat? Wat kan gedaan worden om te voorkomen dat het misgaat?’. De nadruk ligt dus niet op ingecalculeerde risico's in de zorgverlening zoals complicaties, maar meer op het verminderen van risico’s op vermijdbare fouten. Hoe meer mensen binnen de organisatie een risicoscan invullen, hoe beter de opbrengst.

Professionele standaard:
Beschikbare ondersteuning:
Wettelijke verankering:
  • Wkkgz
  • Wet BIG

 

3.5 Incidentenmelding en -verzameling

Systematisch en intern melden, registreren, analyseren, herstellen en opvolgen van (bijna-) incidenten helpt om structurele weeffouten in de organisatie van de zorgverlening op te sporen en grotere fouten in de toekomst te voorkomen. Voorwaarde voor een goed functionerende VIMprocedure is een werkcultuur van onderling vertrouwen en veiligheid rondom het melden van incidenten: ‘Veilig’ wil zeggen dat de melder met een veilig gevoel kan melden wat er misgaat, zonder dat dit leidt tot individuele maatregelen.

Professionele standaard:
Beschikbare ondersteuning:
Wettelijke verankering:
  • Wkkgz 

4. Verbeteren en evalueren

Verbeteren en evalueren

Naar aanleiding van de verzameling van informatie en feedback komen verbeterpunten en –activiteiten naar voren.  Met een SMART-planning van de acties die u wil uitvoeren houdt u goed overzicht over losse acties, maar ook over zaken die een planmatige aanpak vragen.  

4.1  Verzamelen en combineren

Naar aanleiding van de Informatie verzameling, zoals in hoofdstuk 3 beschreven, komen verbeterpunten en –activiteiten naar voren. Wanneer verschillende verbeteractiviteiten met elkaar samenhangen, doet u er goed aan om ruim voor de start na te denken wat nodig is om al deze activiteiten zo logisch en efficiënt mogelijk uit te voeren. Denk ook aan persoonlijke ontwikkeling en (na)scholing van huisartsen en medewerkers die nodig zijn om de gewenste verbeteringen te bereiken. Zijn er ook externe partijen bij een plan betrokken en is de financiële begroting een onlosmakelijk onderdeel van de planning? Kies dan voor een projectplan. Losse acties, zoals het bellen van een adviseur of het bestellen van naaldcontainers, zijn eenvoudig en kunnen zonder specifiek plan worden uitgevoerd.

Beschikbare ondersteuning:
Wettelijke verankering:
  • Wkkgz
  • Wet BIG

 

4.2  Prioriteren

Ga na in hoeverre de uitkomsten van de voorbereidende acties (wensen, gegevensverzameling, scan potentiële risico’s) samenvallen, of juist van elkaar afwijken. Maak een rangorde en zet de meest samenvallende en genormeerde (voor professioneel handelen en/of voor een certificeringssysteem vereiste) onderwerpen bovenaan en eindig met de zaken die niet objectief aantoonbaar zijn of voornamelijk persoonlijke wensen betreffen.

 

4.3  Plannen

De rangorde, zoals in 4.2 benoemd, geeft u zicht op de omvang en prioriteiten van uw verbetermogelijkheden. Ga na in hoeverre u voor het aanpakken van deze onderwerpen in de komende jaren gebruik kunt maken van de beschikbare tijd en expertise van uw collega’s en medewerkers. Zet zo nodig scholing in voor of betrek externe deskundigheid bij de uitvoer van uw verbeteringen. 

Maak een SMART-planning van alle activiteiten die u wilt uitvoeren en coördineren. Dit overzicht bevat losse acties die eenvoudig en snel uitvoerbaar zijn, maar ook zaken die een planmatige aanpak vragen (bestaande uit meerdere activiteiten). Zorg dat alle medewerkers deze agenda altijd kunnen inzien en gebruik deze tijdens uw reguliere overleg in de praktijk.

Beschikbare ondersteuning:

5. Beheren en borgen

Beheren en borgen

Door systematische bewaking van de kwaliteit kunt u met regelmaat de noodzakelijke aanpassingen in uw organisatie doorvoeren. Daarbij is het belangrijk zowel aandacht te hebben voor aspecten van de directe zorgverlening aan de patiënt, als de randvoorwaarden om deze zorg te kunnen leveren. En natuurlijk wilt u de geboekte resultaten behouden (borgen), omdat u zuinig wilt omspringen met gemaakte kosten en inspanningen die u heeft gedaan.

 

5.1 Systematische bewaking

Systematische bewaking betekent dat de praktijk zich voortdurend inspant om zo zorgvuldig en optimaal als mogelijk zorg te verlenen. Een veranderende werkomgeving, professionele standaard, patiëntengroepen en (kennis van) de zorgverleners maken dat cyclisch gegevens verzamelen, verbeterpunten kiezen, haalbare doelen stellen, acties uitvoeren, evalueren en bijstellen (plan-docheck-act) nodig zijn om kwaliteit te behouden. Er zijn diverse bronnen voor de gegevensverzameling en het identificeren van verbetermogelijkheden, zoals patiëntervaringen, registraties van incidenten, resultaten van interne audits, risicoscans en het jaarverslag. Een systematische vergelijking van de eigen huisartsenvoorziening met de gegevens van andere organisaties die onder vergelijkbare omstandigheden werken (benchmarking), geeft inzicht in de (relatieve) sterktes en zwaktes. Door systematische bewaking van de kwaliteit binnen uw huisartsenvoorziening kunt u met regelmaat de noodzakelijke aanpassingen in uw organisatie doorvoeren. Daarbij is het belangrijk zowel aandacht te hebben voor aspecten van de directe zorgverlening aan de patiënt, als de randvoorwaarden om deze zorg te kunnen leveren.

Wettelijke verankering:
  • Wkkgz
  • Wet BIG

 

5.2 Beheren en borgen

Wanneer u verbeteracties heeft uitgevoerd, is het belangrijk dat u de resultaten voor de toekomst beheert en:   

  • Makkelijk kunt gebruiken:  
    • door goede ordening altijd snel te vinden zijn;  
    • door goed onderhoud altijd de juiste versie bevatten.   
  • Makkelijk kunt (laten) zien:  
    • voor kwaliteitsbeleid in eigen praktijk;  
    • voor vergelijking met collega-praktijken en transparantie naar externen.  

Tevens zult u het belang ervaren om de resultaten te behouden, omdat u zuinig wilt omspringen met kosten en inspanningen die u heeft geïnvesteerd.  

Daarom is het belangrijk dat u de resultaten borgt om verlies van kwaliteit te voorkomen. U mag er niet zo maar vanuit gaan dat kwaliteit behouden blijft, want de voorzieningen en omgeving van uw praktijk, de samenstelling, kennis en vaardigheid van de medewerkers, de toepassingsmogelijkheden en de samenstelling van uw patiëntenpopulatie veranderen voortdurend wat een potentiële bedreiging vormt voor de kwaliteit en veiligheid van de zorgverlening in uw praktijk.