Wie ben je?
Ik ben 49 jaar oud, getrouwd, vader van 2 dochters van 14 en 18 jaar. Sinds 20 jaar ben ik huisarts-praktijkhouder in Maastricht in een groepspraktijk: Gezondheidscentrum Heer. Daarnaast ben ik docent aan de Huisartsopleiding Maastricht en Eindhoven in de rol van groepsbegeleider jaar 3 en kaderhuisarts diabetes.
Ik hou van lezen en vakantie met het gezin. We hebben een flatcoated retriever, twee paarden en een konijn. Recent heb ik de verkorte opleiding tot LVSC supervisor afgerond.
Voor mij persoonlijk biedt de Verenigingsraad een verdieping in beleidsvorming en bestuur en inzicht in de landelijke huisartsenzorg.
Waarom ben je huisarts geworden?
Heel vroeg, in de tweede klas (later groep 4 genoemd) van de basisschool, wist ik al dat ik huisarts wilde worden. Toen nog ‘om mensen te kunnen helpen’.
Tijdens de studie vond ik eigenlijk alle coschappen even leuk en interessant. En waar kun je alles nou combineren? En werken met je hoofd én met je handen? Ja, in mijn studie werd snel duidelijk: dit kan als huisarts. Generalist en mensenmens, dat zijn termen waar ik van hou.
Waarom ben je lid geworden van de VR?
Ik vind het belangrijk mijn collega’s – en zeker de jongere collega’s (de aios met wie ik werk binnen de huisartsopleiding) – te vertegenwoordigen. Daarnaast vind ik het belangrijk om mee te mogen bepalen over de strategische richting van het NHG en ook mede vorm te geven aan prioriteiten in richtlijnen, standaarden en het kwaliteitsbeleid. Voor mij persoonlijk biedt de Verenigingsraad een verdieping in beleidsvorming en bestuur en inzicht in de landelijke huisartsenzorg.
Waarvoor mogen collega’s jou benaderen?
Collega’s kunnen bij me terecht met knelpunten bij het werken met NHG-Standaarden of andere producten, zorgen over uitvoerbaarheid, administratieve lasten of werkdruk en ervaringen die breder leven in de regio of beroepsgroep. Ik kan deze signalen inbrengen in de Verenigingsraad van het NHG.
Collega’s mogen me ook benaderen over prioriteiten voor nieuwe of herziene richtlijnen, thema’s die volgens hen meer aandacht verdienen (bijvoorbeeld passende zorg, digitalisering en samenwerking) en spanning tussen richtlijnen en de realiteit in de praktijk. Ik zie mijn rol hier niet om beleid te maken, maar om perspectieven te verzamelen en te vertegenwoordigen.