Telemonitoring versus bewaking
Telemonitoring is het op afstand volgen van de gezondheidssituatie van de patiënt, waarbij uitslagen van metingen en/of antwoorden op vragenlijsten worden gedeeld met de zorgverlener volgens afgesproken doelen en beleid. Telemonitoring kan verantwoord worden ingezet in de huisartsenpraktijk, maar is niet hetzelfde als actieve bewaking van de patiënt. De huisarts beschikt in principe niet over mogelijkheden om afwijkende uitslagen proactief te signaleren en hier tijdig passende actie op te ondernemen.
Klachten waarover vragen worden gesteld in een vragenlijst, kunnen zo heftig zijn (bijvoorbeeld heftige kortademigheid in rust) dat acuut contact met de zorgverlener wenselijk is. De patiënt moet kunnen herkennen dat hij bij dergelijke heftige klachten direct zelf contact moet opnemen met de zorgverlener, en niet de bepaling van de uitslag van de vragenlijst en interpretatie door de arts afwachten.
Kernboodschappen
- Telemonitoring wordt in de huisartsenpraktijk ingezet voor het vervolgen van de behandeling van een chronische aandoening, maar is niet bedoeld voor het signaleren van acute ontregelingen van de gezondheidstoestand van de patiënt. In acute situaties dient de patiënt zelf contact op te nemen met de zorgverlener.
- Beslis samen met de patiënt over het inzetten van vragenlijsten bij het vervolgen van de behandeling en maak hierover duidelijke afspraken. De belangrijkste afspraak betreft de actie die de patiënt onderneemt bij acute, ernstige klachten.
- Laat vragenlijsten bij voorkeur, passend bij de kennis en vaardigheden van de patiënt, digitaal aanleveren en registreer informatie over vragenlijsten in het HIS.
Voor- en nadelen van het inzetten van vragenlijsten bij telemonitoring
Een voordeel van het inzetten van gestandaardiseerde vragenlijsten in de huisartsenpraktijk is dat de vragenlijsten altijd hetzelfde zijn. Uitslagen zijn door de tijd vergelijkbaar. Problemen worden mogelijk sneller en effectiever gesignaleerd en besproken. Dit kan de kwaliteit van de zorg verbeteren. Andere voordelen zijn gemak voor de patiënt en verminderde belasting voor de huisarts (mits goed georganiseerd). Ook zijn patiënten onderling vergelijkbaar, wat bijvoorbeeld kan worden gebruikt bij wetenschappelijk onderzoek.
Een mogelijk risico is dat een patiënt met acute klachten deze niet direct meldt bij de huisarts, maar deze noteert in een vragenlijst en daarbij veronderstelt dat de huisarts de acute situatie signaleert.
Welke vragenlijsten inzetten bij telemonitoring
Dit NHG-Standpunt beperkt zich tot vragenlijsten die:
- aanbevolen worden in een NHG-richtlijn, die zijn gevalideerd in de huisartsenpraktijk, en die ook worden ingezet voor het doel waarvoor ze in de huisartsenpraktijk zijn gevalideerd.
- worden ingezet bij het vervolgen van de behandeling van chronische aandoeningen binnen de huisartsenpraktijk bij volwassen patiënten (18+).
- worden ingevuld op verzoek van, en in samenspraak met, de huisarts.
- een of meerdere (deel)uitslag(en) opleveren (Patient Reported Outcome Measures ofwel PROM’s) op basis waarvan conclusies worden getrokken voor de verdere behandeling.
